Burn-out een fenomeen van de 21e eeuw. Vaak wordt burn-out geassocieerd met de werkomgeving. Voor mij is burn-out echter meer een maatschappelijk gebonden fenomeen. We leven in een prestatiegerichte maatschappij, waar nog meer, nog sneller en nog beter van groot belang zijn. Overtuigingen zoals hard werken, blijven doorgaan, sterk zijn, … zitten diep geworteld in onze maatschappij. Deze overtuigingen zijn oa. een voedingsbodem voor burn-out.

Burn-out komt vaak voor bij heel bevlogen en plichtsbewuste mensen.  Ze willen voor iedereen goed doen en kunnen heel moeilijk nee zeggen. Ze verwaarlozen hun eigen behoefte en gaan zich heel sterk aanpassen aan hun omgeving.

Ze nemen geen verantwoordelijkheid meer over hun eigen grenzen. En laten zich leiden door de verwachtingen van anderen en hun gewoonte-denken. Na verloop van tijd krijgen ze het gevoel dat ze geen keuze meer hebben en komen ze in een vicieuze cirkel terecht. Mensen vervreemden van zichzelf. Ze hebben weinig of geen voeling meer met hun eigen willen, denken en voelen. Wat bezielt hen nog? Waar hebben ze goesting in? Dit zijn vaak vragen waar ze geen antwoord op weten. Uiteindelijk redt hun lichaam hen hieruit en raken ze opgebrand.

Wanneer merk je nu dat je in een burn-out zit?

- verlies van enthousiasme/motivatie
- lichamelijke klachten zoals hoofd- en buikpijn, hyperventilatie, spanningsklachten, …
- geïrriteerd
- vermoeid, op zijn, geen energie
- isolement
- moeilijk concentreren
- vergeet gemakkelijk
- geen balans tussen draagkracht en draaglast

Vaak hoor ik dan “Binnenkort ga ik er tussenuit…" Wensdenken helpt hen niet vooruit.

Vermoeidheid is een signaal dat we energie nodig hebben om te herstellen. Eénmaal terug genoeg energie dan gaat men vaak terug aan het werk. Maar een burn-out is veel fundamenteler dan dat. Als men zich niet bewust wordt van zijn gewoonte-denken en zich laat leiden door zijn automatische piloot valt men binnen de kortste keren terug in een burn-out.

Naast het inlassen van herstelrust is zelfreflectie van groot belang. Je bewust worden van je patronen die maken dat je uit evenwicht gaat. Terug verantwoordelijkheid nemen over je eigen grenzen, eigen keuzes ook al betekent dat, dat je anderen gaat ontgoochelen. Opzoek gaan naar wie je werkelijk bent bedoeld te zijn. Terug gaan leven vanuit je kern.

Je kan al starten met een eenvoudige zinswending in de plaats van te zeggen “ik moet…” stel jezelf de vraag “wat wil ik echt?”